Kłębuszkowe zapalenie nerek
Linux filmy
Kłębuszkówe zapalenie nerek ma złożony patomechanizm, którego istota polega na powstawaniu przeciwciał skierowanych przeciwko własnym tkankom (choroba z autoagresji). Zakażenie, przeważnie paciorkowcowe, powoduje uszkodzenie śródbłonków naczyń i zapoczątkowuje proces powstawania autoprzeciwciał. Uszkadzają one naczynia włosowate kłębuszków nerkowych i powodują powstanie w nich zmian zapalnych. Podstawowym objawem klinicznym schorzenia jest pojawienie się w moczu białka (białkomocz) i krwinek czerwonych (krwinkomocz). Zmiany te występują zwykle po 2 tygodniach od ostrego zakażenia paciorkowcowego (np. po ostrym zapaleniu migdałków).
Wyróżnia się kilka postaci kłębuszkowego zapalenia nerek, w zależności od tego, które struktury kłębuszków nerkowych zostały uszkodzone. Wprowadzenie takiej klasyfikacji choroby stało się możliwe dzięki zastosowaniu w diagnostyce biopsji nerek i mikroskopii elektronowej. Pogłębiona diagnostyka jest jednak możliwa tylko w wyspecjalizowanych ośrodkach. W codziennej praktyce posługujemy się więc nadal podziałem opartym na obrazie klinicznym.
zakopane pokoje
